Kleerkasten, orkanen en konijnenholen

Gepost op: by

Doorgangen naar het wonderland gelegen onder het bewustzijn

Misschien is het je wel eens opgevallen dat er een bijzondere categorie sprookjes bestaat waarin kleerkasten (Narnia), orkanen (De Tovenaar van Oz) en konijnenholen (Alice in Wonderland) een belangrijke rol vervullen. De hoofdpersonages – kinderen – komen via een magische kleerkast (Lucy, Edmund, Susan en Peter), een over Kansas razende orkaan (Dorothy) of een konijnenhol (Alice) in een magisch land terecht: het onderbewuste… 

Voor het hele artikel: www.degoudgeleweg.nl/essays/artikelen/

Extremely Loud & Incredibly Close

Gepost op: by

Afgelopen weekend heb ik de film ‘Extremely Loud & Incredibly Close’ gekeken, gebaseerd op de extreem goede en gevoelige roman (‘Extreem luid & ongelooflijk dichtbij’) van Jonathan Safran Foer.

Foer heeft filosofie aan Princeton gestudeerd en weet existentiële thema’s uit hun filosofische abstractie te halen en door te vertalen naar een extreem menselijk niveau, waarin de lezer of kijker een intieme blik wordt gegeven in de complexe wereld van persoonlijkheidsstoornissen en andere psychische complexen. Een van de grote verdiensten van Foer is dat hij de gemankeerde psyche niet als ‘kwaal’ of ‘stoornis’ ziet. Integendeel, wie Oskar Schell – de hoofdpersoon uit de film / roman – volgt in zijn pogingen om contact met de buitenwereld te maken, kan niet anders dan ontroerd en vol verwondering zijn voor de prachtige kwetsbaarheid van de psyche.

Voor het hele artikel: www.degoudgeleweg.nl/links-winks/recensies/

Incredibly lonely (on 9/11)

Gepost op: by

 

‘Incredibly lonely (on 9/11)’ – dat zou de naam van mijn roman zijn. Ik zal geen nieuwe roman schrijven, want Jonathan Safran Foer heeft de roman van mijn leven al geschreven. ‘Incredibly Loud & Extremely Close’ is niet alleen de verwoording van mijn eigen thema, maar de verbeelding van een collectief thema. En zelfs dit thema heeft Foer niet van zichzelf, maar ontleent hij aan de buitenwereld, waar gebeurtenissen op het wereldtoneel de uiterlijke doorvertalingen zijn van eigen, innerlijke bewegingen.

Lees meer »»

Nieuw: De weg naar je ware Zelf

Gepost op: by

Het is zover! Vanaf nu is ‘De weg naar je ware Zelf’ te koop! (Wie ‘Leef! Het verhaal van Ego’ gelezen heeft, zal de titel van dit oude manuscript onmiddellijk herkennen.)

Het pad van de gnosis

Het doel van het leven is te worden wie we in wezen zijn. Gnosis leert dat ons ware Zelf spiritueel is. Of we dit Zelf nu goddelijk, Christus of Atman noemen ~ haar functie blijft gelijk: ze wil door ons tot expressie gebracht worden, zodat de mens zichzelf weer als één met het leven kan ervaren.

Maar voordat we ons Zelf tot uitdrukking kunnen brengen, moeten we haar bewust maken. Dit boek beschrijft de weg waarlangs we ons Zelf leren kennen en uitdrukken: de ‘goudgele weg’, afgeleid van het pad van de gnosis. Deze verbindt twee ogenschijnlijk tegengestelde paden: psychologie & religie.

Via psychologie worden we ons bewust van onze schaduwzijden die het zicht op ons Zelf verborgen houden. Via religie gaan we aan het ego voorbij om zo het Zelf te bereiken. Beide paden ~ psychologie & religie ~ ontmoeten elkaar in de goudgele weg die, naar het hermetisch gezegde ‘zo boven, zo beneden’, God & mens, geest & denkgeest, werkelijkheid & illusie met elkaar verbindt.

De geur van de ziel

Gepost op: by

De ziel uit zich het eerst in geuren.

Geuren vormen de meest etherische stof op aarde. Geuren bestaan uit lucht en in de lucht woont God. Ga maar na. De lucht reikt tot in de hemel, ze gaat er ongemerkt in over en in de hemel woont God. Geuren kunnen daarom beschouwd worden als zijn kleren. Een inventarisatie van zijn garderobe.

In het begin was er Chanel.

  • Chanel no. 1: de geur van lucht.
  • Chanel no. 2: de geur van water.
  • Chanel no. 3: de geur van vuur.
  • Chanel no. 4: de geur van aarde.

Daarna schiep God de vrouw en deed haar Chanel no. 5 op.

Uit de vrouw werd de man geboren. De man eiste de wereld voor zichzelf op. Daarom spoot God hem een nieuwe geur op: Égoïste pour hommes, ook van Chanel.

Lees meer »»

De hondenstrontvreter

Gepost op: by

Toegeven, de onalledaagse titel is even wennen, maar wie het nieuwe boek van mijn vader – Fré Videler - door Freudiaanse bril leest, begrijpt al gauw dat deze vertelling uit het onderbewuste de censuur van het Über-Ich doorstaan heeft. Gelukkig, want het is een prachtig boek, dat onlangs in het bijzijn van de burgemeester van Heerlen ten doop is gehouden en vanaf nu overal te koop is!

Over het boek

“Ik en mijn schaduw. Opeens was hij daar. Niet dat hij er anders niet was geweest, maar verder dan de schaduwbeelden van de blaffende hond met een zaklantaarn geprojecteerd op een tafellaken was hij nooit gekomen. Nu was daar dus plotseling ook een stem. Meer nog, een stem die mijn hersens gebruikte. Een vals brein dat besefte dat  om verder te leven volkomen afhankelijk was van mij en mij daarom het leven zuur maakte. Soms kon hij ook mild zijn, maar dat was dan niet meer dan schone schijn, een valstrik. Om de machtsverhouding volkomen duidelijk te stellen eiste hij op een gegeven ogenblik met u aangesproken te worden. Mijn weigering of vergetelheid werd gruwelijk gecorrigeerd op momenten dat zeker was dat niemand ons kon horen. Zelfs als hij goedwillend wilde zijn ging het mis: “Wie heeft dat gedaan?” Het antwoord: “ U meneer,’’ maar je bedoelde: “Ù” en dat was iemand anders; de kwelgeest, die mijn leven kapot maakte.  Hoe zou ik er in  slagen lichaam, geest en schaduw van elkaar te scheiden?”

Fré Videler