“Het volgende is waar, zonder leugen, zeker en zeer waar.
Wat boven is, is gelijk aan wat beneden is,
en wat beneden is, is gelijk aan wat boven is,
opdat de wonderen van het Ene zich voltrekken.”
Zo begint de ‘Tafel van Smaragd’, toegeschreven aan Hermes Trismegistus. Zijn wijsheid staat bekend als de hermetica. De kennis van Hermes is hermetisch omdat zij alleen voor ingewijden toegankelijk is. Voor ieder wiens bewustzijn niet als dat van Hermes is - de god die hemel en aarde, boven en beneden verbindt - blijft de kennis van het hart of gnosis hermetisch gesloten.
De Tafel van Smaragd heeft, net als de Stad van Smaragd uit ‘De Tovenaar van Oz’, de kleur van het hartchakra: smaragdgroen. Volgens de Rozenkruisers is het hart het enige orgaan van eenheid waarover de van oorsprong spirituele mens nog beschikt. Via ons verstand kunnen we de (spirituele) werkelijkheid, die geestelijk en daarmee oneindig is, niet waarnemen. We kunnen haar slechts opdelen in tegendelen: licht en duister, goed en kwaad, boven en beneden. Het verstand – onze gedachte- en gevoelswereld – kan iets immers alleen kennen door het andere buiten te sluiten. Iets is licht of duister, iemand is goed of slecht. Ook via onze geslachtsorganen, het instinct, kunnen we de werkelijkheid niet kennen. Mannelijk en vrouwelijk zijn evengoed polariteiten die, hoewel tot elkaar aangetrokken, nooit een eenheid kunnen vormen. Alleen het hart is tot eenheid in staat. Dit orgaan, door sommigen de ‘heilige graal’ genoemd, is de zetel van liefde en daarmee van ons ware, spirituele Zelf. Ik kan met heel mijn hart van iemand houden, ook al zegt het verstand dat het niet logisch is, bijvoorbeeld omdat degene mij pijn heeft gedaan. In tegenstelling tot het verstand, spreekt het hart in termen van paradoxen. De liefde in ons hart omarmt elke tegenstelling, waardoor we van iemand houden, ook al heeft hij goede en slechte kwaliteiten. Wie via zijn hart leeft is daardoor in staat de aardse werkelijkheid met al haar tegenstellingen te omsluiten en zo, bestaand in de dualiteit, de eenheid achter de verschijningsvormen te ervaren. Zo verbindt het hart, het kennisorgaan van de gnosis, hemel en aarde.
De ‘Tafel van Smaragd’ spreekt tegen ons hart, niet het verstand. De hermetica kan niet verstandelijk begrepen worden. Voor hen die dit wel proberen klinkt de ‘Tafel van Smaragd’ als een fantastische toverspreuk. Lees maar verder:
“En zoals alle dingen geworden zijn uit het Ene, door bezinning op het Ene,
zo zijn alle dingen geboren uit deze Ene door middel van aanpassing.
De vader ervan is de Zon, de moeder ervan is de Maan.
De wind heeft het gedragen in zijn buik.
De voedster ervan is de aarde,
hij is de vader van iedere volmaaktheid,
of de voleinding van de gehele wereld.
Zijn kracht zal volkomen zijn, als die teruggekeerd zal zijn naar de aarde.
Je zult de aarde scheiden van het vuur, het fijne van het grove,
zachtjes en met grote fijnzinnigheid.
Als je te werk gaat met groot verstand,
stijgt deze kracht van de aarde op naar de hemel,
daalt weer af naar de aarde,
en ontvangt de kracht van de hogere en de lagere regionen,
die iedere vluchtige substantie zal beteugelen en die iedere vaste stof zal doordringen.
Zo is de wereld geschapen.
Hieruit kwamen de wonderlijke aanpassingen voort, waarvan dit de werkwijze is.”